Het leven gaat verder...

Afgelopen dinsdag hebben we onze Spike in moeten laten slapen. Hij had Spondylose, dat wisten we sinds een week. Het foto's maken bij de dierenarts was een drama, en veel hoop op verbetering was er niet. We kregen zware pijnstillers voor Spike mee, maar helaas... Spike reageerde er amper op, hij had nog steeds heel veel pijn. Je zag z'n snoetje oud worden... Wandelen ging niet meer... Hij kwam amper nog van z'n kussen af, ja om te eten... want dát bleef tot het laatste moment zijn grootste hobby:)

We hebben Spike 2,5 jaar geleden in huis gekregen, via Bassetherplaatsen. Daar worden honden bemiddeld  die om welke reden dan ook niet meer bij hun baasje kunnen/mogen blijven. Onze Lizzy hebben we ook via deze Stichting. Spike is maar 8 jaar geworden... Wat hadden we hem toch graag z'n hele leventje bij ons gehad!  Dan hadden we geweten dat Spike 8 mooie jaren heeft gehad, nu weten we het alleen van de laatste 2,5... De dag voor we hem weg brachten heb ik een mailtje gestuurd naar Bassetherplaatsen, en kreeg een mooi gedicht van ze, "geschreven vanuit de hond":

May I Go? May I go now?

Do you think the time is right?

May I say good-bye to pain-filled days

and endless lonely nights?

I’ve lived my life and done my best,

an example tried to be.

So can I take that step beyond

and set my spirit free?

I didn’t want to go at first,

I fought with all my might.

But something seems to draw me now

to a warm and loving light.

I want to go.I really do.

It’s difficult to stay.

But I will try as best I can

to live just one more day,

To give you time to care for me

and share your love and fears.

I know you’re sad and so afraid,

because I see your tears.

I’ll not be far, I promise that,

and hope you’ll always know

that my spirit will be close to you,

wherever you may go.

Thank you so for loving me.

You know I love you too.

That’s why it’s hard to say good-bye

and end this life with you.

So hold me now, just one more time

and let me hear you say,

because you care so much for me,

you’ll let me go today.

We hebben echt ongelooflijk veel verdriet om hem, maar troosten ons met de gedachte dat hij nu geen pijn meer heeft.

Ik ben intussen weer begonnen met handwerken en merk dat ik er veel troost uit haal. Ingrid (Supergoof) schreef me dat de Life is Beautiful misschien een goed idee is... En dat is het! Ik ben natuurlijk begonnen met de hond, en heb hem nu klaar:

Het achtergrondstofje is een prachtige broderie, gevonden hier in de buurt. Ik was eerst begonnen op een andere ecru-kleurige stof, maar dat vond ik niet mooi, dit is veel beter.. Dit blok is natuurlijk voor Spike! Of ik de LIB ga maken zoals in het patroon? Geen idee, misschien verwerk ik de blokken in iets anders... Daar ga ik over nadenken terwijl ik de andere blokjes maak, heb nu een aantal blokken klaar liggen om te borduren. En daar ga ik straks mee verder!

Oh en afgelopen week kreeg ik een pakketje uit Amerika... had er vóór Kerst wat stof besteld in de uitverkoop;) Mét verzendkosten erbij was ik nog steeds goedkoper uit. En het zijn flinke lappen. Mooi hè? Sorry Nederlandse quiltwinkels....:)  Onderop ligt de lap broderie, die vind ik toch zo mooi!

Heel fijn weekend allemaal!